Plaats: De Harmonie, Leeuwarden. Gebeurtenis: concert van altsaxofonist Piet Noordijk met The Beets Brothers. Belangstelling: ongeveer 175 personen (uitverkocht).
LEEUWARDEN - Op zijn minst een generatie zit er tussen altsaxofonist Piet Noordijk (77) en de gebroeders Alexander, Peter en Marius Beets (op respectievelijk tenor, toetsen en contrabas). Maar artistiek gesproken zitten de mannen moeiteloos op één lijn, ritmisch onderstreept door slagwerker Eric Ineke - lid van een tussengeneratie, als het ware.
In de eerste set van het Hothouse-concert, gistermiddag, bleef tenorist Alexander aan de kleedkamer gekluisterd. Noordijk en de rest begonnen het programma in alle rust, met enkele ballads en werkjes uit de 'coole' Braziliaanse hoek ('Wave' van Antiono Carlos Jobim). Maar zelfs in duet met Peter Beets op een elektronisch keyboard, in welbekende stukken als 'Stardust' en 'Body and Soul', kwam Noordijk behoorlijk gretig uit de hoek.
Zeker, in zo'n trage context kon hij onbeschaamd de romanticus in zijn inborst vrij baan geven. Wat welgemikte valse lucht, enige echte emoties: zulke ballads, hoewel overbekend, kwamen er fraai mee tot leven. Maar je voelde dat Noordijk, pas gedotterd, behoefte had aan vuurwerk.
Dan had hij aan Alexander Beets de juiste secondant, bleek na de thee. Die ging, zonder Noordijk, van start met het in de gospel gedrenkte 'A baptist beat' van Hank Mobley, waarmee hij zijn schatplichtigheld aan potige hardbop en viezige blues liet blijken. Met Noordijk weer aan zijn zij ging het los in 'Groovin' High', een bebopklassieker waarvan de nerveuze lijnen en het hitsige temperament beide blazers inspireerden tot grootse daden.
Ook vanwege het overbekende karakter van de meeste stukken had het concert wel iets van een veredelde jamsessie, informeel getint maar wel op hoog niveau. 'Piet's Groove', een van de weinige huisgeschreven stukken, nam die indruk niet weg. Want het leek wel een samenvatting van het repertoire: een aanstekelijk thema, een stevig ritme en blazen maar.
Het ijzeren repertoire bewijst nog uitstekende diensten als kader waarin muzikanten van allerlei allooi hun krachten aan elkaar kunnen meten. Dat bleek maar weer toen Eddie Engels, trompettist te Heerenveen en ouwe gabber van Noordijk, zich bij het kwintet voegde voor een gloedvol 'A Night in Tunisia'. Fijne jazz, spontaan en beklijvend.
JACOB HAAGSMA Maandag, 7 december 2009